Neden Deneyimsel Öğrenme

İnsan hayatında 3 çeşit öğrenme türü vardır:

Örgün öğrenme (formal); belli bir müfredata dayalı, Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı eğitim kurumlarında belirli süreli, öğretmen-öğrenci ilişkili, tanınırlığı diploma ile sağlanan öğrenme türüdür.

Yaygın öğrenme (non-formal); deneyimsel öğrenme temelinde, gönüllü esasına dayalı, planlı ve belli bir süreyi kapsayan, katılımcı odaklı, grup çalışmaları, hareketlendiriciler, buz kırıcılar,tartışma grupları, simülasyonlar gibi interaktif metotlarla bireyin konu ile ilgili fikirlerini paylaşarak, gerçek hayatta uygulamasını kolaylaştıran öğrenme türüdür.

Hayat boyu öğrenme (informal); bireyin doğduğu andan öldüğü ana kadar deneyimleyerek hayatın içinde plansız olarak öğrendiği öğrenme türüdür.

Yaygın Öğrenimin temel dayanağı ise; Deneyimsel Öğrenme kuramıdır. Bireyler farklı yollarla öğrenmektedir. Öğrenmenin farklı düzeylerde gerçekleşmesinin tek etkeni olmasa da en önemlilerinden birisi olan öğrenme stilleri, öğrenme öğretme sürecinin en öncelikli bileşenlerindendir. Öğrenme stilleri çok boyutlu bir kavramdır. Farklı boyutlara odaklanılarak bir çok öğrenme modeli ve envanteri geliştirilmiştir. Öğrenme alanında önemli bir yere sahip olan D. A. Kolb deneyimsel öğrenme kuramında öğrenme sürecinin etkinliğine yönelik akademik çalışmalar yürütmüştür.  Deneyimsel Öğrenme kuramı çerçevesinde; öğrenme 4 aşamadan oluşmaktadır:

1. Kişi konu hakkında yapay veya gerçeğe çok yakın bir deneyim yaşar.

2. Bu deneyim birey/grup tarafından analiz edilir ve duygusal yansımaları paylaşılır.

3. Elde edilen çıkarımlarla gerçek hayata dair genelleme yapılır.

4. Gerçekle ilişkilendirilen deneyimin verdiği bilgi, farkındalık daha sonra gerçek durumda uygulama imkanı bulur.

Bu döngünün oluşumu için deneyimsel öğrenme içinde farklı materyaller ve faaliyetler uygulanır. Temel amaç; ezberci zihniyetler yerine düşünen,  düşündüğünü sorgulayan, farkındalık geliştirmiş bireyler yetiştirmektir. Örgün eğitimin yaygın öğrenme metrolojisiyle geliştirilmesi konusunda Avrupa’da eğitim politikaları geliştirilmektedir.

Bu amaçla; hazırlanan eğitim programları; hedef kitlenin aktif yer almasını amaçlayan; grup çalışmaları, beyin fırtınaları, salon dışı aktiviteler, tartışma grupları ve simülasyonlar gibi farklı metotlarla kendisini sorgulamasına imkan veren platformlarda planlanmaktadır.